De veranderende rol van de chauffeur

In een ver verleden had de chauffeur een vrij beroep. Hij maakte lange dagen, reed vele (inter)nationale kilometers en meldde zich om de zoveel tijd weer bij de planning op kantoor. Met wat geluk kon hij tussendoor op een laad- of losadres nog even bellen. Verder contact tussen planning en chauffeur was onmogelijk.

Hoe anders is het tegenwoordig. Op kantoor is zichtbaar waar de chauffeur rijdt, in welke versnelling hij dat doet, wat het verbruik is en wanneer hij pauzeert. Ook moet hij te allen tijde bereikbaar zijn en zich houden aan een strak rij- en rusttijdenbesluit. Een heel verschil met enkele jaren geleden.

Concurrentie

Maar er zijn nog meer grote verschillen. Daar waar menig chauffeur de komst van goedkopere Oost-Europese collega’s als voornaamste bedreiging zag, kan hij inmiddels diverse andere bedreigingen noteren.

Denk aan een toekomst met zelfrijdende wagens of snelle en stevige drones die moeten zorgen voor fijnmazige distributie.

Tegelijkertijd lijkt het nobele vak van chauffeur steeds onaantrekkelijker te worden voor de huidige generatie schoolverlaters. Steeds minder mensen kiezen voor het chauffeursvak, terwijl het aantal te vervoeren goederen stijgt.

Platooning

Dan is er nog de kwestie van platooning. Deze methode van colonne rijden met vrachtwagens op de snelweg heeft ontegenzeglijk voordelen. Dit resulteert in minder chauffeurs (alleen in de voorste wagen), minder brandstofverbruik in verband met constante snelheid, minder weerstand in de slipstream, minder ongelukken door GPS-verbindingen en een betere doorstroom op de wegen.

Maar wat zijn de gevolgen voor de chauffeur? Zit hij in de toekomst misschien op kantoor, terwijl hij meerdere vrachtwagens bestuurt vanaf zijn computerscherm?

Autonomie

Overigens: een peloton van vrachtwagens achter elkaar rijden is vooralsnog alleen interessant voor terminal-terminal. Denk aan Oldenzaal-Poznan; een traject van een slordige 700 kilometer. Binnenlandse distributie zal in eerste instantie nog altijd blijven leunen op menselijke hulp.

Maar de technologie gaat ver. Ook personenwagens worden steeds autonomer. Natuurlijk staat veiligheid voorop en duurt het nog even voordat we achter het stuur de krant kunnen lezen.

Maar denken dat het niet zo’n vaart loopt (of, in dit geval, rijdt), lijkt een tikkeltje naïef. Want dat het gaat gebeuren, staat vast.

Langer onderweg

Al met al kan de chauffeur dus nog even zijn werk doen zoals we dat kennen. Regelmatig worden vraagtekens gezet bij de kwaliteit en taalkennis van Oost-Europese chauffeurs. Toch is het niet verstandig om mensen over één kam te scheren.

De markt vraagt nog steeds om lage transportprijzen, terwijl ook de laad- en losvensters alleen maar verder vernauwen. Het laden en lossen van groupage zendingen wordt er niet eenvoudiger op en intussen slipt ook het wegennetwerk weer langzaam dicht. Hierdoor zijn wagens langer onderweg en stijgen de kosten.

Zelf even lossen

De moderne chauffeur draait zijn hand voor deze ontwikkelingen niet om en gaat mee met zijn tijd. Soms staat er bij de ontvanger geen heftruck medewerker klaar. Of de chauffeur misschien zelf even wil lossen…?

Het zou niet de eerste keer zijn dat een ontvanger vraagt om 1000 kilogram aan pallets even te verplaatsen naar de achterkant van het magazijn. De chauffeur mag dan lossen aan de straat en de vrachtbrief door de brievenbus drukken.

Trots

Het zijn alledaagse dingen die de chauffeur dagelijks oplost. Of het juridisch verstandig is om pallets zelf te lossen? Dat is sterk de vraag.

Maar één ding is zeker: bij Beijer Logistics staat (logistieke) dienstverlening voorop. En dat waarderen onze klanten. Daarom zijn wij juist trots op alle chauffeurs (van onze partners) die net dat stapje extra zetten voor de klant en tegelijkertijd hun eigen vrijheid behouden. En kunnen we onze klanten met een gerust hart de belofte doen:

Van A naar B naar Zeker.

Deel dit bericht
Share on Facebook
Facebook
0Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Comments for this post are closed.